| 
Dzieci poznają świat poprzez zmysły: słuch, wzrok, dotyk, węch i smak. Codziennie odbierają tysiące bodźców, które budują ich doświadczenie, wpływają na emocje i zachowanie. To właśnie zmysły pozwalają nam widzieć kolorowe liście, czuć zapach świeżo pieczonego chleba, usłyszeć śmiech przyjaciela czy dotknąć czegoś miękkiego i przyjemnego. Większość z nas wykonuje czynności automatycznie – nie zastanawiając się nad tym, że to możliwe właśnie dzięki zmysłom. Przyjmujemy to jako coś oczywistego, nie zdając sobie sprawy, że posiadanie sprawnych zmysłów to ogromna wartość i dobro, za które warto być wdzięcznym. Dzięki nim możemy w pełni doświadczać świata i budować relacje z innymi. Równocześnie ważne jest, aby dzieci uczyły się, że nie każdy odbiera świat w ten sam sposób. Dla jednego dziecka dźwięk burzy może być interesujący, a dla innego przerażający. Jedno pokocha smak cytryny, inne go nie zniesie. Ktoś może widzieć kolory, a inny – nie. To naturalna różnorodność, która stanowi punkt wyjścia do rozmów o emocjach i akceptacji odmiennych sposobów funkcjonowania. To zmysły i emocje uświadamiają nam to, jak jesteśmy do siebie podobni, a zarazem jak bardzo się różnimy od siebie. Czy mieszka ktoś w Polsce, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych czy innym państwie świata, wszyscy posiadamy te same zmysły. Czujemy, smakujemy, dotykamy, kochamy, śmiejemy się, widzimy. A zarazem jak różnie odczuwamy emocje i jak odbieramy rzeczywistość wokół nas. Celem niniejszej innowacji było nie tylko rozwijanie świadomości zmysłów i emocji, ale też budowanie postaw otwartości i zrozumienia wobec osób, które – z powodu niepełnosprawności – odbierają świat w odmienny sposób. Program prowadził dzieci od uważności na własne ciało i odczucia, przez emocje i różnice w odbiorze bodźców, aż po zagadnienia edukacji włączającej i empatii wobec osób z niepełnosprawnością.
